Reguły to coś, co bardzo łatwo może znudzić zarówno dzieci, jak i dorosłych podczas nauki języka angielskiego. Jednak zasady czytania w języku angielskim nie zawsze są tak trudne, jak może się wydawać na pierwszy rzut oka. Jeśli chodzi o czytanie, istnieje wiele zasad zapisu dźwięku, których można nauczyć się w domu.

Ustalając w domu zasady fonetyki w czytaniu dla początkujących, można nauczyć się różnych dźwięków i tego, jakie litery oznaczają.

Zasady fonetyki będą również potrzebne podczas nauki ortografii, ich wzorów i złożeń. Uczeń, który dobrze radzi sobie z wzorami kompozycyjnymi ma większe szanse na opanowanie ortografii i czytania.

Litery A, E, I, O i U, Y i W mogą być zarówno samogłoskami jak i spółgłoskami.

Każdy wyraz musi mieć samogłoski. Litera Y jest spółgłoską, jeśli używasz jej na początku słowa. Z kolei litera W jest zazwyczaj spółgłoską. Jest głośna tylko wtedy, gdy używamy jej z a, e lub o, aby przeliterować osobny dźwięk (na przykład: low, few, lub draw).

Spółgłoski to wszystkie głoski samogłoskowe, które w mowie ograniczają lub zatrzymują przepływ powietrza z gardła. Poniżej przedstawiamy ich listę:

b, c, d, f, g, h, i, j, k, l, m, n, p, q, r, s, t, v, x, y, z, ch, sh, th, wh, ph, gh i ng.

Samogłoski krótkie i długie

Kolejną zasadą dźwiękową, która pomoże podczas nauki czytania po angielsku w domu jest to, że samogłoski mogą być krótkie lub długie. Samogłoski mogą wydawać różne dźwięki w zależności od tego, gdzie są umieszczone w słowie.

Samogłoska, po której następuje spółgłoska, jest krótka. Porównaj je: hi i hit, be i bed lub go i got.

Gdy obok znajduje się tylko jedna głoska, przynajmniej jedna spółgłoska, głoska ta wydaje krótki dźwięk. Na przykład: mas-cot, kot i hot-dog.

W internetowej szkole językowej EnglishDom nazywamy ten wzór "zamkniętym związkiem", ponieważ spółgłoska głośna sprawia, że brzmi on krótko.

Każdy skład każdego słowa musi zawierać samogłoskę

Ponieważ w języku angielskim przeważają samogłoski, każdy skład każdego słowa musi zawierać przynajmniej jedną głoskę. Zauważ tutaj, że głośne może stać samodzielnie w kompozycji - np. a-ni-mal, u-nit i el-e-phant.

Spółgłoski mogą też otaczać głośne - na przykład: nap-kin, hat, dan-cing.

Natomiast samogłoska wydaje długi dźwięk, jeśli znajduje się na końcu kompozycji i jest jedyną samogłoską. Na przykład Ban-jo, Af-ri-ca, po-ta-to, u-nique.

Litera C, po której następuje e, i lub y, ma zazwyczaj dźwięk "s".

Jest to zasada niezbędna do nauki czytania po angielsku w domu. Oto kilka przykładów: seler, celebryta, cement, centrala, cysta, kino, cytrus, miasto, cykl.

Ucząc się angielskiego, nie zapominaj o cichym dźwięku "e"

Gdy wyraz kończy się literą e i w tym składzie jest tylko jedna samogłoska, to spółgłoska przed nią będzie długa, a e będzie brzmiało cicho. Zwróć uwagę na następujące przykłady:

Jezioro, Make, Rope, Sprzedaż, Wewnątrz.

Ten wzór kompozycyjny nazywamy "głośną spółgłoską e". Wielu nauczycieli stosuje ten wzór jako zasadę cichego dźwięku.

Jeśli po literze G występuje e, i lub y, to zazwyczaj brzmi ona jak miękkie "j".

Sprawdź te kilka przykładów: gender, gigant, geniusz i tym podobne.

Digraph: Podwojenie i wydłużenie spółgłosek?

Dygraf to połączenie dwóch liter spółgłoskowych, które tworzą jeden dźwięk. Czasami połączenie sprawia, że jedna litera pojawia się jako dźwięk, przez co druga spółgłoska jest niewyrażalna. W większości przypadków jednak połączenie to daje unikalny dźwięk, którego żadna z liter nie wydaje samodzielnie.

Przykłady:

CH wytwarza dźwięk tʃ (jak w cheese, church, much, etc.) Aby poprawnie wymówić CH, musisz docisnąć czubek języka do podniebienia przed wciśnięciem powietrza. Następnie przyciśnij boki języka do górnych zębów, aby uformować dźwięk ʃ (SH).

Kombinacje spółgłosek to inaczej dygrafy. Są to dwie lub więcej spółgłosek, które dobrze ze sobą współpracują. W przeciwieństwie do digrafów, można usłyszeć oddzielne dźwięki nawet wtedy, gdy spółgłoski są połączone - na przykład grasp, scrub i clam.

Wniosek

Większość słów w języku angielskim odpowiada regułom fonetycznym. Ale jest też kilka wyjątków od tych reguł, które trzeba poznać i zapamiętać dla prawidłowej pisowni i czytania. Jeśli zauważysz, że pojawiają się problemy z pisownią lub czytaniem, być może trzeba będzie szukać pomocy u nauczyciela lub skonsultować się z logopedą.